Het is Dierendag! Dus ben ik aan de slag gegaan met kattensnoepjes/-koekjes en pupcakes (cupcakes voor honden). Yana de kat en Wiebe de hond waren de proefkonijnen!
Kattenkoekjes
Voor deze koekjes had ik drie ingrediënten nodig: zalm, ei en tarwebloem. Ik mengde dit door elkaar in een standmixer met bisschopshaak, waarna ik het beslag in een spuitzak deed en in lange stengels op een bakplaat met bakpapier spoot.
Hierna ging het 30 minuten de oven in! Het hele huis stonk naar zalm, dus dat was wat minder fijn, maar de stengels kwamen mooi de oven uit!
Ik heb een klein stukje geproefd, en het had een beetje de textuur van een soepstengel. De zalmsmaak kwam als laatste, maar het kon ook zijn dat ik hem gewoon niet zo snel proefde omdat de hele keuken naar zalm rook.
Pupcakes
Voor deze variant op een cupcake had ik bananen, pindakaas, honing, eieren, bloem, bakpoeder, olijfolie en water nodig.
Als eerste stampte ik de bananen zo glad mogelijk, waarna ik met een garde de pindakaas, honing en eieren toevoegde en erdoorheen roerde. Daarna voegde ik het bloem, bakpoeder, olie en water toe.
Het beslag was klaar, dus deed ik het in een maatbeker zodat ik het makkelijker kon schenken in de cupcakevormpjes.
Ik bakte ze 22 minuten in de oven, waarna ze er best wel prima uitzagen! Het was alleen ingewikkeld om in te schatten of ze gaar waren, want door de banaan zat er iets aan de satéprikker die ik erin stak. Maar het was niet nat, dus ik besloot dat het wel goed zou zijn.
Hierna ging ik aan de slag met de frosting, die bestaat uit aardappels, honing, zure room en water.
Ik sneed de aardappels in mini blokjes en kookte ze voor 20 minuten totdat ze super zacht waren. Hierna mixte ik de overige ingrediënten erdoorheen.
Natuurlijk proefde ik de frosting even, want het kwam per ongeluk op m’n vinger. Nou, ik zal heel eerlijk zijn, ik vond het ranzig.
De aardappelsmaak is niet echt lekker en de zure room zorgt voor een ietwat nare nasmaak.
Ik hoopte dat Wiebe de hond het in ieder geval wel zou eten.
Moment van de waarheid
Als eerste besloot ik om Yana haar kattensnoepjes te geven. Ik was het bangst voor haar reactie, aangezien zij erom bekend staat niks te willen wat je voor haar regelt.
Ze heeft bijvoorbeeld heel veel speelgoed, maar doet er niks mee. Ze heeft een hele klimpaal waarop ze kan liggen en een mandje. Toch geeft ze de voorkeur aan een kartonnen doos.
Dus tja, ik was erop voorbereid dat ik die kattensnoepjes voor niks had gemaakt (en ook m’n huis voor niks naar zalm had laten ruiken).
Maar goed, ze leek erg geïnteresseerd! Ik heb haar eerste reactie niet gefilmd omdat ik bezig was met Wiebe van de snoepjes af te houden.
Ze snuffelde aan een klein stukje wat ik van een stengel had afgebroken…
En toen…
Ja hoor, ze at het! En ze spuugde het niet eens uit!
Ze ging zelfs naar de bak toe om nog meer te pakken! Ze haalde een stengel uit de bak en likte eraan, dus brak m’n moeder er weer een stukje vanaf zodat ze hem kon opeten.
En daarna nog een stukje.
En eigenlijk wilde ze nog een stukje, maar m’n moeder vond het wel genoeg.
De kattensnoepjes waren officieel goedgekeurd, en ik kon de hele wereld aan. Wiebe is namelijk ontzettend makkelijk om blij te maken, dus voor hem zou het sowieso goed zijn.
Ik had de frosting voor de pupcakes in een spuitzak gedaan, omdat dat makkelijk was met het vervoeren ervan. Ik spoot een toefje op één pupcake, waarna ik nog twee kleine ‘oortjes’ erop spoot. Het zag er heel schattig uit, al zeg ik het zelf.
Inmiddels had Wiebe door dat deze creatie voor hem bedoeld was, dus hij was vrolijk aan het trippelen en intens aan het snuffelen.
M’n moeder zette de pupcake op een schoteltje en liet Wiebe braaf zitten. Daarna legde ze het schoteltje voor hem neer, en kon hij beginnen met eten.
De frosting likte hij er rustig vanaf. Hij leek er oprecht van te genieten!
Toen was het tijd om de cake te eten. In plaats van rustig een hapje te nemen, pakte hij het hele ding!
Ik was even bang dat Wiebe zou komen te overlijden doordat hij in de pupcake zou stikken, maar na intensief kauwen en waarschijnlijk een spoedgebedje, slikte hij de pupcake door.
Zelfs Yana kwam even kijken bij het lege schoteltje om te zien wat voor iets lekkers Wiebe had gekregen.
Je kunt de video’s van de reacties van Wiebe en Yana zien op mijn Instagram!
Eindresultaat
De pupcake was echt wel goedgekeurd door Wiebe, maar dat was te verwachten. Ik denk dat hij de combinatie van banaan en pindakaas altijd goed vindt.
Het feit dat Yana de kattensnoepjes zo lekker vond, waardeer ik veel meer. Dat maakt mij oprecht trots. Misschien had ze door dat ik er moeite voor had gedaan, maar alsnog zou ze dan meedogenloos zijn en het af kunnen keuren.
Maar dat deed ze niet. Ze wilde er meer van! Ik zie het als een enorm compliment.
Het waren allebei simpele dingen om te maken, dus het was het sowieso waard.
Ik denk dat ze een hele fijne Dierendag hebben gehad!