De Paris-Brest. Een soes in de vorm van een krans, doormidden gesneden met daarin een vulling. Het is een baksel wat ik al een hele tijd wilde bakken, maar om eerlijk te zijn was ik vaak te bang dat soezendeeg maken me ineens niet zou lukken (ook al had ik daar tot nu toe alleen maar succes mee gehad).
Maar goed, deze week durfde ik de gok te nemen en ging ik ervoor!
Tegenslag
In het begin gingen de dingen niet zoals ik had gedacht. Zo had ik bedacht dat je gewoon hazelnoten kon kopen bij de Hoogvliet, maar het tegendeel bleek waar.
Dus ik moest hazelnoten bestellen, en aangezien die pas de volgende dag bezorgd zouden worden, moest ik de hele planning een dag opschuiven.
Maar goed, dat was het ergste. Voor de rest had ik qua voorbereiding alles goed geregeld en ging alles vlekkeloos.
Banketbakkersroom
Als eerste moest ik een simpele banketbakkersroom maken. De dag waarop ik dit ging doen zat ik er een beetje doorheen, waar ik de hele week een beetje last van had.
Maar goed, ik wist dat banketbakkersroom makkelijk was om te maken, en dus ook makkelijk om uit te stellen. Uiteindelijk heb ik hem ’s avonds gemaakt.
Eerst doe je wat melk in een steelpannetje. Daar voeg je een leeg geschraapt vanillestokje (plus het merg daarvan) aan toe, en dit mengsel breng je aan de kook. In een andere kom klop je nog een beetje melk, een eidooier en wat suiker bij elkaar. Daarna voeg je daar nog wat maïzena aan toe en klop je dit door.
Zodra de melk in de pan kookt, giet je ongeveer de helft ervan bij het papje in de kom. Dit klop je goed door elkaar, waarna je de komvulling bij de overige panvulling voegt. Terwijl je blijft roeren laat je dit 2-3 minuten koken. Het wordt dan langzaamaan dikker.
Hierna stort je het in een platte schaal en bedek je de room met plasticfolie (leg het direct op de room, om velletjes te voorkomen!).
Het is inmiddels iets geworden wat ik bijna met mijn ogen dicht kan maken!
Soezenkrans
De volgende dag ging ik aan de slag met het soezendeeg. Hiervoor doe je water, melk, een snuf zout en boter in een pan. Dit breng je langzaam aan de kook, waarna je in één keer de bloem toevoegt. Hierna roer je dit goed door. Ook dit laat je een paar minuten garen.
Als de bloem goed gaar is, doe je het deeg in een kom en roer je dit even los. Hierdoor koelt het een beetje af. Dit is nodig aangezien je hierna één of twee eieren toevoegt (het is een beetje inschatten en kijken hoeveel je nodig hebt) en ze ander meteen scrambled eggs zouden worden door de hitte.
Maar goed, dit ging allemaal redelijk soepel.
Het was tijd om de soezenkrans op de bakplaat te spuiten. Ik legde een bordje op een met bakpapier beklede bakplaat en strooide er bloem omheen met een theezeefje. Hierna haalde ik het bordje weg, waardoor er een cirkel van bloem overbleef.
Op deze cirkel moest ik eerst een baan spuiten van het deeg. Dit ging best goed, maar ik kwam er al snel achter dat als ik zo uitgebreid het deeg op de bakplaat zou spuiten, ik niet de benodigde tweede en derde cirkel zou kunnen maken.
Dus hier begon de stresstijd.
De tweede cirkel lukte nog wel (die moest tegen de eerste cirkel aan), maar de derde (die moest op de andere twee in het midden) was nogal lastig. Ik duwde zoveel mogelijk deeg uit die spuitzak als ik maar kon, maar één aansluitende cirkel werd het niet.
Maar goed, ik kon er niet veel aan veranderen, dus het moest maar zo blijven.
Ik smeerde de soezenkrans in met losgeklopt ei en bestrooide het met amandelschaafsel, en hierna ging het de oven in!
Crème mousseline
Voor de vulling moest ik eerst hazelnoten roosteren. Aangezien de hazelnoten die ik had bestel al geroosterd waren, besloot ik ze kort in de oven te doen om even op te warmen.
Hierna moest ik namelijk een karamel maken waar, volgens het recept, de ‘warme’ hazelnoten aan toegevoegd moesten worden.
De karamel maken ging op zich prima, maar ik was vergeten dat karamel nog kort doorkookt als je hem van de warmtebron afhaalt. Dus hij werd helaas iets te donker en dus een beetje bitter.
Ook waren de noten iets te lang geroosterd, dus die waren ook op sommige plekken een beetje zwart aan het worden.
Maar goed, hierna moest ik de noten bij de karamel voegen en dit mengsel op een bakplaat met bakpapier storten. Zodra het hard was geworden moest ik het in stukjes breken en in een hakmachine malen tot een pralinépasta.
Ik klopte wat boter luchtig op, waarna ik de banketbakkersroom toevoegde. Dit werd dus een botercrème.
Deze botercrème moest gemengd worden met de pralinépasta, waarna het een crème mousseline werd!
Opmaken
Het was al donker toen ik de crème en de soes af had, dus ik besloot de volgende dag hem in elkaar te zetten.
Hiervoor sneed ik de soes horizontaal doormidden, waarna ik de crème met een spuitzak met gekarteld spuitmondje op de ene helft spoot met een ronddraaiende beweging.
Hierna legde ik de bovenkant van de krans er weer op, bestoof ik hem met poedersuiker en was hij klaar!
Eindresultaat
Ik proefde een stukje samen met mijn vader en mijn jongste broer. Ik was best wel tevreden! De soes was lekker luchtig, en de crème was een beetje bitter, maar nog wel prima.
M’n vader vond hem ook erg lekker en vond het onzin dat ik alle negatieve/’foute’ dingen aan het opnoemen was aan het bakproces en het uiteindelijke product.
M’n broer heeft uiteindelijk de rest van de Paris-Brest meegenomen naar een kerstdiner van zijn werk, dus ik denk dat hij er ook wel tevreden mee was.
Ik zou hem zeker nog een keer willen maken! Het lijkt mij ook wel leuk om nog andere vullingen te proberen. Ik heb ook een recept gevonden waarbij je een tijgerbrood effect krijgt op de soes, dus dat lijkt me ook super leuk om te maken!
Genoeg te proberen en ontdekken dus!
