Laatst moest ik oppassen op de hond (Wiebe) en kat (Yana) van mijn moeder omdat zij op vakantie was. Dit was het perfecte moment om een keer hondenkoekjes te bakken! Ik wilde ook kattenkoekjes bakken, maar ik wist dat Wiebe eerder mijn gebakken koekjes zou eten en waarderen dan dat Yana zou doen. Dus puur omdat ik niet afgewezen wilde worden, heb ik alleen maar hondenkoekjes gebakken.
Ingrediënten
De koekjes bestaan uit bloem, ei, 100% pindakaas (zonder toevoegingen), fijne havermout en water.
Het belangrijkste is eigenlijk dat de pindakaas écht geen xylitol bevat. Dit is een stof die gebruikt wordt als vervanger voor suiker. Dit is giftig voor honden, dus is het belangrijk om daar even op te letten.
Ik was natuurlijk een beetje paranoïde erover, maar m’n moeder heeft de pindakaas ook gecheckt en goedgekeurd.
Maken
In principe gooi je gewoon alle ingrediënten in een kom en kneed je ze tot het een deeg is. Dit deeg rol je uit met een deegroller, waarna je hem in vormpjes snijdt/uitsteekt. De koekjes leg je op een bakplaat met bakpapier, en dan gaan ze de oven in.
Het deeg kneden ging zonder problemen. Helaas hield de kalmte daarna op, want ik was compleet vergeten dat mijn moeder geen deegroller of uitsteekvormpjes in huis heeft.
Nou wist ik dat er een manier was om deeg uit te rollen zonder zo’n roller, maar ik kon me echt totaal niet herinneren hoe dat moest.
Dus heb ik met de hand op het deeg gedrukt totdat het enigszins plat was.
Het probleem van de afwezige uitsteekvormpjes heb ik opgelost door de bovenkant van een glas te gebruiken, waarna ik de cirkels doormidden sneed. Een hele cirkel zou namelijk wel erg groot zijn (hier is Wiebe het trouwens mee oneens)!
Mijn moeder heeft een oven die best wel een opschepper is. Als er staat dat iets 30 minuten in de oven moet, kan hetgeen al na 20 minuten bijna zwart zijn. Dus ik moet altijd bij haar mijn baksels goed in de gaten houden!
De koekjes kwamen krokant en niet donker uit de oven, dus ik vond het een succes!
Proefhond
Natuurlijk heb ik Wiebe helemaal enthousiast gemaakt voor de koekjes. Hij kon niet wachten om ze te eten!
Dus toen ze eenmaal afgekoeld waren, heb ik er eentje gegeven.
Hij kauwde er erg lang op. Het was niet hap-slik-weg, maar dat heeft hij vaker bij een nieuw iets. Hij heeft het in ieder geval niet uitgespuugd, wat al een enorm compliment was.
En nadat hij het koekje ophad, keek hij mij vragend om meer aan. Blijkbaar vielen ze in de smaak!
Eindresultaat
Ik heb ze niet zelf geproefd, maar in principe zou dat gewoon kunnen. Het lijkt mij alleen niet zo heel lekker.
Maar Wiebe genoot er heel erg van! Yana de kat was jaloers, dus heb ik haar maar een paar kattensnoepjes uit een bakje gegeven.
De volgende keer wil ik voor Yana wat koekjes bakken. En misschien is het dan slim om eerst Wiebe een koekje te geven, zodat Yana niet buitengesloten wilt worden. Misschien dat ze dan zelfs mijn zelfgebakken koekjes zou eten!
Voor nu ben ik erg tevreden, en Wiebe ook!