Het werd wel weer eens tijd voor een blogpost! Ik heb het de laatste tijd redelijk druk gehad, waardoor ik geen tijd/energie had iets uitgebreids/nieuws te bakken. Afgelopen zaterdag had ik dat ineens wel, dus heb ik daar gebruik van gemaakt!
Eerst even ratelen…
Toen ik opstond had ik al meteen wel redelijk zin in bakken. Ik had een makkelijk recept uitgekozen, en ik had de hele dag de tijd ervoor.
Ik wilde niet meteen in de ochtend beginnen. Dit was namelijk niet nodig qua tijd, en dan kon ik ’s ochtends nog even gewoon chillen. Het enige risico daaraan is dat mijn motivatie langzaamaan kan wegzakken doordat ik liever andere dingen doe.
Maar ik had de afgelopen week iets geleerd! Ik was een hele week alleen thuis, waarin ik voor mezelf, mijn lieve kat Toos en het huishouden moest zorgen. Dit was niet eens heel zwaar voor mij, verrassend genoeg.
Maar wat ik er vooral van heb geleerd, is dat ik best veel kan (volhouden) zolang ik maar doorzet en goed naar mezelf luister. Nou is dit een les die ik al regelmatig heb geleerd, maar het is altijd fijn als je merkt dat ernaar luisteren al twee weken ervoor zorgt dat je je daadwerkelijk prima blijft voelen.
Ik wist dat ik best wel die dag kon bakken. Het was gewoon een kwestie van jezelf een schop onder je kont geven en doorzetten!
Nu lijkt het alsof het allemaal heel simpel is voor me, maar dit kost mij dus best wel wat moeite. Ten eerste moet je de hele tijd positieve gedachtes naar jezelf gooien, proberen niet te dramatisch te denken (bijv. als iets niet lukt, kan het in mijn ogen de hele dag niet meer, wat totaal niet klopt en dus dramatisch is) en ook als iets wel mislukt/teveel was, daar niet in blijven hangen en het proberen te zien als een leermoment.
Vooral dat niet te dramatisch denken helpt ontzettend erg! Ik probeer nu bijvoorbeeld als ik trek heb, dat niet mijn hele sfeer naar beneden te halen. Ik weet dan dat ik even iets moet eten, of gewoon even niet zoveel van mezelf moet verwachten terwijl ik wacht totdat het etenstijd is. Ik probeer nu ook gewoon te zeggen ‘ik voel me prima, maar ik heb gewoon trek’ in plaats van ‘ik voel me echt slecht én ik heb ook nog eens trek!’.
Dat ik trek heb, en dat als iets negatiefs ervaar (het is namelijk geen fijn gevoel), betekent niet dat mijn gehele stemming/dag slecht is. Klinkt heel logisch voor driekwart van de mensheid, maar dit is oprecht iets waar ik bewust over na moet denken.
Hoe dan ook, ik heb dus geleerd dat als ik positief blijf denken, niet elk klein negatief dingetje mijn hele dag laat verpesten en als ik genoeg pauzes neem, ik best veel kan!
De cake
Allereerst moest ik een kruimeldeeg maken. Hiervoor mengde ik bloem, lichte basterdsuiker, zout, gesmolten boter en kaneelpoeder totdat het kruimels waren.
Hierna maakte ik een cakebeslag. Eerst deed ik de droge ingrediënten (bloem, fijne suiker, bakpoeder en zout) bij elkaar in de ene kom, en de natte ingrediënten (eieren, zure room, vanille-extract en nog wat gesmolten boter) in een andere kom bij elkaar.
Hierna mengde ik de twee kommen samen en dat was het beslag!
De helft van dit beslag deed ik in een ingevette en met bakpapier beklede springvorm, waarna ik een deel van het kruimeldeeg erop strooide. Toen verdeelde ik de rest van het beslag erover en nog het laatste beetje kruimeldeeg.
Hierna ging het in de oven!
Na het bakken moest de cake afkoelen, waarna ik er een glazuur (gemaakt van melk, vanille-extract en poedersuiker) over verdeelde.
Het eindresultaat
Het is uiteindelijk een best wel mooie cake geworden! Als je hem doorsnijdt, heb je een mooie middenlaag van kruimels.
Ook qua smaak is ie goed gelukt! Hij is wel een beetje machtig, dus je kunt niet die hele taart achter elkaar opeten. De afwisseling van textuur door de zachte cakelagen en de krokante kruimellagen is erg prettig.
Dit is zeker een cake wat ik vaker zou willen maken!
