Allereerst even dit…
Gegroet!
Voordat ik jullie vertel wat ik allemaal heb gebakken, wil ik eerst even vertellen wat ik de afgelopen tijd heb meegemaakt. Het was ontzettend veel schakelen!
Donderdag
Ik was alleen thuis, want mijn vader was aan het werk en zou daarna even naar mijn jongste broer gaan.
Mijn moeder haalde mij op met de auto om boodschappen te gaan doen.
Nadat we dat hadden gedaan, wilde mijn moeder mij weer terug brengen. Maar toen we de straat inreden, was het gebied rondom mijn flat afgezet. Er stond een politieagent, dus er was iets gebeurd.
Mijn moeder stapte uit de auto om aan de agent te vragen of ik wel mijn appartement in mocht. Ondertussen zocht ik op wat er aan de hand was.
Ik kwam er al snel achter: er was brand geweest. Ik zag allemaal foto’s, en het was onze flat, maar ik kon nog niet makkelijk zien welk appartement het precies was.
Mijn moeder stapte weer in.
‘Er is brand geweest!’ zei ik.
‘Nee joh, er is een gaslucht geroken,’ zei mijn moeder. Dat was hetgeen wat de politieagent had verteld.
Ik liet de foto’s zien als bewijs. We besloten om naar het huis van mijn moeder te gaan, daar even rustig wat te drinken en een plan van aanpak te bedenken.
Tijdens de terugrit kwam ik erachter welk appartement het precies was geweest: die van mijn onderburen. Op een foto zag ik onze voordeur ook, en die stond open. Niemand was thuis geweest, dus de brandweer had waarschijnlijk de deur opengebroken.
Nu werd het allemaal wel een beetje spannend. Het was dus gewoon onder ons huis gebeurd, dus misschien hadden wij ook wel schade!
Eenmaal bij mijn moeder belde ik mijn vader om te vertellen wat ik wist. Hij had nog nergens van gehoord, dus hij zou mij op de hoogte houden als iemand hem erover zou bellen.
Mijn moeder en ik hadden het plan bedacht om iets later nog even naar het appartement te gaan, om te kijken of ik er weer in kon. Maar net voordat we wilden vertrekken, werd ik gebeld door mijn jongste broer.
Mijn vader was bij hem, dus moest hij doorgeven dat ik even bij mijn moeder moest blijven slapen.
Door de brand en de gaslucht erna was de stroom uitgezet. Ook was de deur opengebroken, dus moest die nog worden gemaakt.
Ik ging wel nog even met de vriend van mijn moeder kijken hoe de deur was gefixt in de tussentijd, want we wilden niet dat mensen gewoon ons huis in konden omdat er bijvoorbeeld geen deur was.
Er was een nieuw slot op de deur gezet, dus we konden er niet in. Dat was aan de ene kant prettig, want niks kon gestolen worden. Aan de andere kant was het wel vervelend dat ik dus niet even schone kleding kon halen.
Nou ja, het was toch maar één nachtje. Dus dat kwam wel goed.
Vrijdag
De volgende ochtend werd ik weer gebeld door mijn vader. Hij vertelde dat de stroom waarschijnlijk pas na het weekend weer terug zou zijn, aangezien de politie bezig was met onderzoek in het afgebrande appartement. Daar moest het elektriciteitsbedrijf zijn, maar dat kon dus niet. Ook zei mijn vader dat er geen rookschade was in ons huis.
Mijn vader had wel de nieuwe sleutel gehaald, dus we konden het appartement in om even spullen te halen.
Mijn moeder en ik gingen erheen. We praatten met mijn vader, want blijkbaar had een politieagent gezegd dat we misschien wel vrijdag weer stroom zouden krijgen. Maar net na dat gesprek kwam een mevrouw van de bouw binnen, die vertelde dat het tóch maandag zou worden.
Ik pakte mijn spullen in en ging weer met mijn moeder mee naar haar huis.
Ik vond het op zich wel prima. Ik heb geluk dat ik bij mijn moeder kon blijven slapen, maar ik wilde natuurlijk het liefst gewoon weer mijn eigen huis in.
Ik keek heel erg uit naar maandag.
Maandag
’s Ochtends appte ik mijn vader met de vraag of hij wist hoe laat de stroom terug zou zijn. Hij wist nog niet hoe laat, maar het was wel de bedoeling dat het die dag nog zou gebeuren.
Mijn vader was al een dag in het appartement, hopend dat ieder moment de stroom weer aan zou gaan. Maar aangezien hij geen koffie kon zetten, brachten mijn moeder en ik even wat koffie en een stukje appeltaart (die ik dat weekend had gebakken!). Ook nam ik een paar spullen mee die ik niet meer nodig had bij mijn moeder, zodat ik die alvast thuis kon brengen.
Mijn vader vertelde dat een ander gezin hun appartement pas woensdag weer in konden. We waren blij dat dat bij ons niet het geval was.
Toen ik weer bij mijn moeder was, probeerde ik mezelf een beetje te vermaken, wachtend op het telefoontje of appje van mijn vader dat de stroom weer terug was.
Ik werd gebeld door mijn vader. Hij had alleen geen goed nieuws.
Het zou pas donderdag terugkomen. Er moesten nog allemaal dingen gedaan worden in het appartement waar de brand was geweest, dus kon het elektriciteitsbedrijf er niet bij.
Toen ik dat hoorde, werd ik echt heel chagrijnig. Het feit dat ze constant van datum veranderden, begon ik nogal vervelend te vinden. Niemand zou dit leuk vinden, ook mensen zonder autisme.
Maar ja, het was nou eenmaal de situatie, en ik kon er niks aan veranderen. Dus ik moest het accepteren, hoe moeilijk ik het ook vond.
Dinsdag
Ik was echt bang dat de stroomdatum weer verplaatst zou worden. Ik bereidde me er al een beetje op voor, maar natuurlijk hoopte ik dat het voor niks zou zijn.
Nou, het was wel nuttig.
Mijn vader belde me met het verhaal dat het stroombedrijf nog steeds niet in het huis van de onderburen kon zijn, dus werd het naar maandag of dinsdag verplaatst.
Dus tja, ik zit hier nog wel een tijdje. Ik hoop alleen nu wel dat ze het niet nog een keer veranderen, want nu begin ik die veranderingen wel een beetje zat te worden.
Ik moet er maar het beste van maken, dus dat doe ik ook wel. Ik ga lekker met koken en bakken bezig zijn, een beetje mijn moeders hond en kat knuffelen en vooral proberen te relaxen.
Het komt vast allemaal goed, ik moet gewoon geduld hebben.
Appeltaart
Ik was van plan om dit weekend een appeltaart te bakken, en had dus ook de boodschappen ervoor gehaald. Dus besloot ik hem bij mijn moeder te bakken!
Motivatie
Het lastigste aan de appeltaart was de motivatie vinden om er aan te beginnen. Ik was ontzettend moe door alle gebeurtenissen, ik bleef laat op omdat ik elke avond een filmavond had met mijn moeder en ik moest wennen aan een andere omgeving.
Ik zat vooral te denken aan dingen die niet helpend waren. Aan de dingen die thuis stonden, aan alle boodschappen die ik moest gaan doen zodra ik thuiskwam (want de koelkast en vriezer hadden geen stroom, dus moest de inhoud weggegooid worden) en aan alle activiteiten die ik de week erna had ingepland en dus misschien wel met weinig energie moest gaan uitvoeren.
Uiteindelijk vond ik het wel genoeg geweest. Ik kon het hele weekend in mijn ellende gaan zitten, of ik ging proberen er wat van te maken! En dat tweede heb ik gedaan.
Deeg
Ik begon met het deeg. Dat bestaat uit bloem, bakpoeder, citroenrasp, zout, vanille-extract, witte basterdsuiker, ei en boter. Deze ingrediënten kneedde ik bij elkaar tot een samenhangend deeg.
Daarna is het tijd om het deeg in plasticfolie te verpakken en een uur te laten rusten in de koelkast.
Vulling
Ik had 5 appels gekocht om in de taart te doen. Mijn moeder schilde ze en sneed ze daarna in kleine stukjes.
Daarna mengde ik ze met rozijnen, kaneel, custardpoeder en donkere basterdsuiker.
Vorm bekleden
Toen het uur voorbij was, ging ik aan de slag met de taart in elkaar zetten. De zijkanten en bodem van de springvorm moesten bedekt worden met deeg.
Normaal gesproken doe je dit door het deeg met een deegroller uit te rollen en daarna de grote lap in de vorm te leggen. Dit proces vind ik zelf altijd lastig aangezien ik deeg gelijkmatig uitrollen nog niet zo goed kan.
Deze keer kon ik het niet oefenen, want mijn moeder had geen deegroller (want die had ik meegenomen toen ik naar mijn vader verhuisde). Dus deed ik het op de manier waarop kleine Janne het altijd deed: ‘knippen’ en plakken.
Ik pakte een stukje deeg (‘knippen’) en legde het in de vorm. Daarna pakte ik weer een ander stukje en plakte ik het aan het stuk wat al in de vorm lag. En zo ging ik die hele springvorm langs.
Ik kreeg het deeg niet overal even dun/dik, maar toch had het wel wat. Ik kwam er alleen al wel snel achter dat ik niet genoeg deeg had om de iconische repen deeg op de appeltaart te leggen, dus het moest een ander design worden.
Afwerking
Maar voordat het zo ver was, strooide ik eerst een laagje paneermeel in de vorm. Dat dient als isoleerlaagje, zodat de bodem niet te nat wordt door de appels. Je kunt ook kiezen voor stukjes cake, amandelspijs gemengd met ei, bitterkoekjes of speculaasjes.
Daarna kon de appelvulling erin. Dat duwde ik een beetje aan met een lepel.
Nu moest ik alleen nog iets voor de bovenkant verzinnen! Ik zag dat de rand hoger was dan de appelvulling, dus duwde ik het randje op de appelvulling. De gaatjes die ontstonden plakte ik dicht met het overgebleven deeg.
Toen kon hij de oven in!
Bakken
Volgens het recept moest hij 65-80 minuten bakken. Ik wist nog dat de oven van mijn moeder altijd een stuk sneller was dan de oven bij mijn vader, dus hield ik eerst maar 65 minuten aan.
Maar na een halfuur keek ik even naar de taart, en de bovenkant was al best wel bruin! Dus legde ik er wat aluminiumfolie op, zodat de onderkant nog kon bakken maar dat de bovenkant niet meer zo snel zou gaan.
Mijn moeder zette een timer van 15 minuten zodat we daarna weer even gingen kijken, want hij moest goed in de gaten gehouden worden.
Ondertussen dacht ik na over waarom deze oven zo snel ging. Ik keek even naar de stand waar we hem altijd op zetten, en zag dat het hetelucht was. Volgens het boek waar het recept voor deze taart uitkomt, moet ik eigenlijk hem op conventioneel zetten. Dit zou kunnen verklaren waarom ik altijd al mijn baksels veel korter in deze oven moest zetten.
Eindresultaat
Toen die 15 minuten voorbij waren, haalden mijn moeder en ik de taart uit de oven en controleerden we met een satéprikker of hij gaar was. Daarna moest hij afkoelen voordat we hem uit de vorm konden halen.
Ik ben echt super tevreden met deze appeltaart! Hij heeft echt een heerlijke korst, en de vulling is helemaal prima.
Ik ben vooral trots op het feit dat ik hem tóch heb gemaakt, ook al had ik moeite met mezelf activeren.
Soepstengels/kaasstengels
Laatst vonden mijn moeder en ik een recept voor groentesoep met krokante soepstengels. Aangezien ik nu een weekend bij haar was, leek het ons wel leuk om dat te gaan maken! Ik zou me vooral gaan richten op de soepstengels.
Voorbereiding
Toen ik het recept las, snapte ik de uitleg niet echt. Ik ben sowieso niet altijd een beelddenker, dus ik moet soms iets echt zien om te snappen wat er bedoelt wordt.
Ik zocht daarom dus een tutorial op. Alleen bleek het dat die ene tutorial die ik keek, het heel anders deed dan het recept wat ik had. Dus uiteindelijk zorgde dat voor een beetje stress.
Ik had wel alle ingrediënten in huis, dus toen de appeltaart uit de oven was, ging ik aan de slag.
Improviseren
Volgens de tutorial moest ik meerdere lagen bladerdeeg op elkaar leggen, met daartussen telkens losgeklopt ei en kaas. Daarna rol je alles op.
Volgens het recept moest ik één stuk bladerdeeg in 5 repen snijden, daarna ze apart van elkaar oprollen, besmeren met losgeklopt ei en bestrooien met kaas/zaadjes/kruiden.
Dus wat deed ik?
Ik sneed één bladerdeegplak in plakken. Die besmeerde ik met losgeklopt ei, bestrooide ik met alles wat ik erop wilde en daarna rolde ik ze op. Daarna besmeerde ik ze nogmaals met losgeklopt ei en strooide ik er nog wat kaas overheen.
Daarna moesten ze volgens het recept 12-14 minuten in de oven, maar ik begon voor de zekerheid met 10 minuten. Uiteindelijk werd het toch 12 minuten, maar ik wilde het gewoon goed in de gaten houden.
Eindresultaat
De stengels werden mooi bladerig, en van buiten knapperig! Ze waren erg lekker, vooral door de kruiden.
Het is een erg makkelijk iets om te bakken, en normaal gesproken zou ik dit niet op Bakkerij Kwiebes zetten omdat ik het niet bijzonder genoeg vind. Ik zou het pas Bakkerij Kwiebes-waardig vinden als ik het bladerdeeg ook zelf had gemaakt.
Maar toch wil ik dit posten, want het is bakken. En ik moet de lat ook minder hoog leggen voor mezelf, dus dit is een goede oefening!
Appelcake
Na een appeltaart was het tijd voor een appelcake! Cake is al lekker, maar appel erbij is nóg beter!
Hitte
Hetgeen waar ik bij dit baksel het meeste tegenop zag, was het feit dat ik 5 minuten lang moest mixen in de hitte van de afgelopen dagen. Ik heb geen standmixer bij mijn moeder, dus het moest met de handmixer. Dat is geen pretje.
Dus begon ik er heel laat pas aan, omdat ik toen eindelijk moed had verzameld. Ik zette muziek op, en ging aan de slag!
Hulp
Voor deze cake moest ik cakebeslag maken, en daar appelblokjes met kaneel doorheen spatelen. Maar die appels moesten dan dus wel in blokjes gesneden worden.
Ik vroeg om hulp aan mijn moeder. Zij sneed de appels in blokjes, en een andere appel in partjes, ze voegde de eieren één voor één toe aan mijn beslag terwijl ik mixte… echt teamwork!
Ik merk dan wel dat ik redelijk oké de leiding kan nemen. Als ik maar snap wat er moet gebeuren, kan ik prima iemand een opdracht geven. En volgens mij ben ik dan ook best vriendelijk.
Bakken
De cake werd nog belegd met appelpartjes, en daarna kon hij de oven in. Er stond dat hij 60 tot 75 minuten er in moest, maar waarschijnlijk iets langer omdat de appel vochtig is.
Ik heb na 50 minuten de cake gecontroleerd, en toen was hij al gaar! Dat komt waarschijnlijk ook doordat we de oven van mijn moeder altijd op hetelucht zetten, en volgens het recept moet je hem op conventioneel zetten.
Eindresultaat
Ik was zo enthousiast over de cake dat ik was vergeten eerst een foto te maken! Na het afkoelen heb ik er snel twee plakken eraf gesneden voor mijn moeder en mij.
Het is echt een hele lekkere cake! De appels (Elstars) waren een beetje zuur toen ik ze los proefde, maar dat paste uiteindelijk echt heel goed in de appelcake!
Ook qua uiterlijk ziet hij er prachtig uit! De appels liggen er mooi op, er zit een barst in (dat vind ik altijd heel mooi) en hij is niet ingestort na het bakken.
Dus ik ben helemaal tevreden ermee!
