Gegroet!
We zijn alweer in mei beland! Tja, wat kan ik over mei zeggen? Hopelijk is het weer net zo’n bakmaand als april is geweest, maar dat komt vast goed.
Ik heb trouwens helaas geen foto’s van de chocolate chip cookies die ik 1 mei heb gebakken, want ik had ze bijna meteen opgegeten. Ze waren in ieder geval wel lekker!
Tartelettes met verse vruchten
Deze mini taartjes zijn redelijk makkelijk om te maken, het kost alleen even wat tijd. Maar ze zijn het zeker waard!
Ik begon met de vulling, wat gewoon banketbakkersroom is. Dat heb ik inmiddels heel vaak gemaakt, maar het blijft leuk om te doen (ook al is het raar spul).
Daarna maakte ik het deeg. Dat bestond uit eidooiers, zout, bloem, boter, poedersuiker en amandelmeel. Ik gebruik bijna nooit poedersuiker en amandelmeel voor een baksel, dus ik was benieuwd naar het eindresultaat.
Na een uur rusten, kon ik het deeg uitrollen en de speciale tartelettes vormpjes bekleden. Dit was even puzzelen want ik kan nog steeds niet goed deeg uitrollen. En vormen bekleden, is ook iets waar ik moeite mee heb. Ik heb m’n best gedaan.
Ik zette de vormpjes in de koelkast, en dat moest voor 30 minuten. Maar na 15 minuten kwam ik erachter dat ik een stap had overgeslagen: ik had geen gaatjes geprikt in het deeg! Dus snel haalde ik die vormpjes er weer uit, prikte gaatjes in de bodem met een vork en daarna zette ik ze weer 30 minuten in de koelkast (voor de zekerheid, ik moest natuurlijk wel even mijn angststoornis blij maken).
Na een halfuur konden ze in de oven. Dat duurde niet zo lang, iets van 10 minuten. De achterste drie waren erg bruin geworden, maar niet verbrand, dus ik heb het geaccepteerd. De bodempjes moesten 10-15 minuten afkoelen in de vorm, en daarna kon ik ze eruit halen, waarna ze verder moesten afkoelen op een rooster.
Ondertussen dacht ik even na over hoe ik de tartelettes ging versieren. Ik had alleen aardbeien en blauwe bessen gehaald, dus echt hele spannende ontwerpen kon ik niet bedenken. Je kunt ze ook versieren met ananas, kersen, mango, enzovoort. Zolang het maar vers fruit is!
Toen de bodempjes eenmaal afgekoeld waren, klopte ik de banketbakkersroom even door en legde ik een eetlepel van het spul op de bodempjes. Ik smeerde het uit met een mes, waardoor het een mooie bodem werd.
Daarna begon het versieren van de taartjes! Ik heb het simpel gehouden; aardbeien aan de buitenkant en blauwe bessen aan de binnenkant en op andere taartjes deed ik de blauwe bessen aan de buitenkant en de aardbeien aan de binnenkant. Dit kwam mede omdat ik niet genoeg aardbeien had helaas.
En dat was het! Mijn tartelettes waren af! Ik at er na het fotograferen eentje op, en hij was echt heerlijk. Ik ben helemaal tevreden!
Bokkenpootjes
Deze prachtige koekjes heb ik samen gebakken met mijn broer! Het waren redelijk makkelijke koekjes, alleen hadden ze veel stappen.
Voor de vulling moest er botercrème op basis van banketbakkersroom gemaakt worden. Ik vind het altijd top om mensen te laten zien hoe magisch banketbakkersroom is. Het is niet super bijzonder, maar het voelt altijd wel alsof je echt iets cools aan het maken bent. Dit komt omdat je de helft van een mengsel bij een ander mengsel moet gieten, dan het weer bij de andere helft gieten en aan de kook brengen, waarna het dikker wordt! Blijft leuk.
De banketbakkersroom moest even afkoelen, dus gingen we door met de koekjes. Voor de koekjes moesten we eiwit met zout stijf opkloppen, terwijl we ondertussen de suiker er beetje bij beetje bij deden. Daarna voegde je een mengsel van amandelmeel, poedersuiker en bloem er rustig aan toe, en dat spatel je er doorheen.
Toen gingen we over naar het moeilijkste onderdeel: met de spuitzak mooie staafjes spuiten! Ik kan echt totaal niet met een spuitzak omgaan. Het gaat al steeds beter, maar het blijft altijd gepriegel. Het wordt vaak een vette boel, de vulling stroomt via de open bovenkant uit de spuitzak, waardoor je schort en handen en de vloer en het aanrecht en eigenlijk gewoon je hele leven een enorme kliederboel wordt. Het is altijd zwaar, maar wel heel grappig als je het met iemand anders doet.
Je zou volgens het recept 60 staafjes kunnen spuiten, maar de bakplaat was maar groot genoeg voor 24 staafjes. Hiermee zouden we 12 bokkenpootjes kunnen maken, dus besloten we om een tweede lading te maken zodra de eerste 24 staafjes gebakken waren.
Voor het bakken strooi je nog wat amandelschaafsel over de staafjes heen, en daarna kunnen ze in de oven.
Na het bakken van de staafjes (de tweede lading bestond uit 20 staafjes, dus in totaal hadden we 44, maar we hadden er allebei één op dus we hadden er nog maar 42) was het tijd om de botercrème af te maken. Hiervoor moesten we eerst boter met poedersuiker luchtig opkloppen, waarna we de banketbakkersroom er door heen konden kloppen. Zo simpel is het!
We smeerden een beetje botercrème op de helft van de staafjes, en plakten er een andere helft op. Daarna tempereerden we chocola in de magnetron en dipten we de bokkenpootjes erin. En dat was het! Bijna drie uur over gedaan voor mijn gevoel, maar ze zijn wel erg lekker, dus ik ben tevreden.
Het was echt super leuk om te doen, vooral omdat ik het samen deed met mijn broer.
Ik denk ook dat dit baksel zo goed ging omdat ik het meeste al een keer had gedaan. Als je me helemaal in het begin van mijn bakreis dit had laten maken, had het veel stress opgeleverd en waarschijnlijk een paar huilbuien. Maar nu ging het best soepel, en kon ik er ook van genieten!
Het enige wat ik me nog afvraag, is waarom wij zoveel minder bokkenpootjes konden maken dan dat het recept zei. Nou heb ik dat meestal, maar soms is het uitlegbaar doordat ik gewoon veel heb gesnoept. Deze keer hebben we allebei bijna niks ervan gegeten, dus het blijft een mysterie waar al dat beslag heen is gegaan…
