Een maand geleden had ik dulce de leche (uitleg komt later) gemaakt voor cupcakes. Die cupcakes zijn uiteindelijk mislukt en daarom had ik nog steeds een blik dulce de leche.
Laatst kwam ik een recept tegen voor alfajores, een bepaald soort koekje. Die koekjes vul je met dulce de leche, dus dat was perfect! Ook leek het recept erg makkelijk, dus besloot ik daarmee aan de slag te gaan.
Koekjes bakken
Het deeg was ontzettend makkelijk om te maken! Je mengt de poedersuiker met de boter tot een zachte massa, waarna je het ei toevoegt en door blijft mixen. Uiteindelijk meng je gezeefde bloem, maïzena en bakpoeder erdoorheen.
Hierna was het tijd om het deeg uit te rollen en de koekjes uit te steken.
Meestal heb ik een ontzettende hekel aan deeg uitrollen. Ik heb moeite met het in een mooie cirkel uitrollen, en daarnaast is het deeg vaak ook niet overal even dik (ook al heb ik een deegroller die dat hoort te voorkomen). De ene keer kan ik veel te veel koekjes uitsteken, de andere keer weer te weinig.
Maar deze keer hadden de deeg-uitrolgoden een goede dag. Ik kreeg het voor elkaar om redelijk gelijkmatige koekjes uit te steken, en ook nog eens het aantal wat ik moest hebben
Uiteindelijk lagen er 30 mooie cirkels deeg op de bakplaat, klaar om gebakken te worden.
Volgens het recept moesten ze ongeveer 8 minuten in de oven en zouden ze bijna niet verkleuren.
Mijn brein is een zeef, dus ik wist niet meer of de meeste baksels in mijn oven langer of juist korter moeten. Elke oven is anders, en dus verschilt de baktijd vaak.
Ik heb ze uiteindelijk 10 minuten in de oven gedaan. Daarna heb ik ze op de bakplaat laten afkoelen.
Aangezien ik deze koekjes nog nooit gegeten heb, wist ik niet of ze hard of zacht hoorden te zijn. Koekjes worden tijdens het afkoelen vaak wat harder, dus drukte ik zachtjes op een koekje om te voelen hoe hard/zacht hij was.
Hij brak.
Je zou denken dat ik daarvan geleerd zou hebben, maar nee. Ik deed precies hetzelfde bij een ander koekje, en ook die brak (wat een verrassing).
Uiteindelijk heb ik de conclusie getrokken dat ze wel goed zouden zijn en ben ik ervan afgebleven.
Zweet en tranen (geen bloed)
Nu was het tijd om de dulce de leche te gebruiken!
Dulce de leche is eigenlijk gewoon een blik gecondenseerde melk wat je 2 uur lang in kokend water zet. Als je het blik daarna opent, heeft het een karamelkleur gekregen.
Ik had het nog nooit gegeten, dus ik wist niet hoe het smaakte.
Hoe dan ook, je moest de dulce de leche met een spuitzak op de ene helft van de koekjes spuiten, en er dan een ander koekje op drukken. Daardoor kreeg je een leuk sandwich effect.
Ik deed de vulling in de spuitzak en begon vol enthousiasme aan het laatste klusje voor de alfajores.
Alleen brak de spuitzak.
De dulce de leche was zo dik, dat de spuitzak het niet aankon. En als de spuitzak niet brak, braken de koekjes tijdens het stapelen. Het was een enorm gedoe. Ik had er geen zin meer in. Ik wilde het opgeven. Maar dat deed ik niet!
Ik kwam erachter (door op internet te zoeken) dat je dulce de leche dunner kunt krijgen door er doorheen te roeren en/of au bain-marie te verwarmen. Ik heb allebei de methodes gebruikt, en het opnieuw geprobeerd.
Nu ging het wel goed! Ik heb juist te veel dulce de leche erop gespoten, waardoor het aan de zijkanten van de koekjes wegstroomde. Maar dat maakte mij niet uit, want het lukte!
De laatste stap was de zijkanten van de alfajores door kokosrasp heen rollen. Dat ging helemaal prima, ik had niks te klagen.
Eindresultaat
In het begin had ik helemaal niks met de alfajores. Ik was een beetje misselijk door de dulce de leche, aangezien het een enorme kliederboel was geweest.
Ik kon pas de volgende dag met een frisse blik naar de koekjes kijken en ervan genieten. Ze waren best lekker, een aantal zagen er netjes uit en ze waren eigenlijk niet eens zo heel moeilijk om te maken.
Als je de dulce de leche helemaal nog moet maken, kost het wel even wat meer tijd. Maar die kun je dus ook ruim van tevoren maken! Het is zo’n 2-3 maanden op kamertemperatuur houdbaar, dus dat is top.
