Een weekje geleden kreeg ik het perfecte idee om scones te gaan bakken. Vol enthousiasme heb ik de boodschappen ervoor gehaald, inclusief de clotted cream die ze er vaak opdoen in combinatie met jam.
Maar toen werd ik helaas verkouden. En als ik verkouden ben, ben ik een enorme drama queen. Ik kon namelijk op een gegeven moment niet meer zo goed proeven, en dan zou ik het enorm zonde vinden om iets nieuws te maken waarvan ik de smaak niet zou kunnen beoordelen. Dus stelde ik het sconesplan uit tot het moment waarop ik weer beter kon proeven.
En afgelopen vrijdag was het dan eindelijk zo ver! Ik had al de hele dag vrij weinig gedaan, dus werd het tijd om mezelf te activeren. Dus ging ik de keuken in!
Hygiëne
Helaas werd ik in de keuken begroet door een berg vaat wat er nog lag van de avond daarvoor (en natuurlijk de dingen van die vrijdag).
Ik was meteen bang dat ik, als ik de afwas zou doen, daarna te moe zou zijn om te bakken. Maar ja, de afwas moest gedaan worden. De scones hoefden niet per se gemaakt te worden. Dus de keuze was snel gemaakt: ik ging afwassen!
Ik probeerde hardop tegen mezelf te blijven praten, om mezelf een beetje te motiveren. Als ik te lang in mijn hoofd zit, ga ik tegen dingen opzien en wordt alles ineens 10x moeilijker.
En gelukkig werkte deze methode, want ik ging daarna meteen aan de slag met de scones!
Deeg
Als eerste moest ik een paar droge ingrediënten mengen in een kom. Normaal gesproken weeg ik altijd eerst elk ingrediënt af voordat ik begin met de bereiding, maar deze keer merkte ik halverwege dat ik een hele andere aanpak had.
Als er stond dat ik bloem in een kom moest mengen met suiker, waren dat de enige twee dingen die ik ging afwegen. De rest deed ik zodra zij genoemd werden in het recept.
Ik vond het wel apart dat het ook nog eens goed ging. Ik raakte niet in de war, alles klopte gewoon en het ging vanzelf!
Hoe dan ook, nadat ik de droge ingrediënten had gemengd, voegde ik kleine blokjes boter toe die ik door het mengsel heen wreef met mijn vingertoppen. Het resultaat is iets wat op grof broodkruim lijkt.
Daarna voegde ik de eieren en de karnemelk toe, en kneedde ik het kort door tot een samenhangend deeg.
Bakken
Ik rolde het deeg uit, stak er met een ronde uitsteker 12 rondjes uit en legde die op de bakplaat.
Daarna deed ik ze in de voorverwarmde oven. Ze moesten volgens het recept 13-17 minuten bakken, dus keek ik na 10 minuten hoe ze eruitzagen.
Ze waren nog bleekjes, dus voegde ik er 3 minuten aan toe. Daarna hield ik ze er nog 1 à 2 minuten in, waarna ik merkte dat de onderkant wel een beetje bruiner werd dan goudbruin.
Dus haalde ik ze er snel uit en zocht ik op internet op hoe je kunt zien dat scones gaar zijn.
Het advies was dat je er eentje open moest maken en moest kijken hoe hij er vanbinnen uitzag. Als hij vanbinnen nog klef zou zijn, moest hij nog langer bakken.
Maar bij mijn scones waren ze helemaal prima!
Eindresultaat
Ik had een recept waarbij je een glazuur ging maken van poedersuiker en citroensap, wat je dan over de scones heen besprenkelt.
Dat heb ik dus even in elkaar geflanst, en het glazuur was echt lekker als ik het gewoon los at, maar op een scone proefde ik hem niet zo goed.
Dus probeerde ik ook een scone zonder iets erop, en daarna met jam en clotted cream.
Ik klapte in mijn handen van geluk toen ik de eerste scone proefde. Hij was zo ontzettend lekker, en precies zoals ik me kon herinneren van de laatste keer dat ik scones heb gegeten! Een perfecte mate aan zoetheid, een fijne textuur en het zag er gewoon uit als scones (wat natuurlijk ook erg belangrijk is).
Dus ja, ik ben ontzettend tevreden. Ik ben super blij dat ik weer even heb gebakken, en dat het ook nog eens een succes was!
